Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden

Gastenboek

  • 15-06-2017 - Hallo, ik heb een vraagje over de uitgaves van hersenspinsels....
    Kan...  lees meer
  • 03-07-2016 - Wat een leuke webwinkel! Hier ga ik vaker naartoe 🙏 lees meer
  • 31-08-2015 - Hierbij willen wij, Idonea en Bearnas jullie en de medewerkers...  lees meer
Plaats een bericht

Runen

De oorsprong en de ouderdom van de Runen is niet bekend, maar Runensymbolen werden en worden nog steeds gevonden als rotstekeningen. Het oudste Runenschrift dat is gevonden dateert van 1300 voor Christus en is dus uit de late Bronstijd. Waarschijnlijk zijn de Runen altijd gebruikt voor divinatie, als een orakel dat geraadpleegd kon worden, zelfs nog voordat het schrift werd uitgevonden. Het is ook niet bekend waar en wanneer de Runen voor het eerst verschenen in West Europa.

Het woord Rune is afkomstig van de Indo-Europese wortel “Ru”, dat zoveel betekent als "een geheim” of “een mysterie". Het woord zelf heeft associaties met zorgvuldig bewaarde geheimen van spiritualiteit en magie. Het Oud-Germaanse woord “Runa”, dat “fluisteraar” betekende, verwees naar “iemand die weet”, een “wijze vrouw” of een “slimme man”. In het vroege Angelsaksische gedicht “Beowulf” wordt de adviseur van de koning een “Runwita” genoemd, een “wijze man die geheimen kent (en bewaart)”.

Woorden als “Rune” komen voor in andere oude talen van Noord-Europa en allemaal houden ze verband met woorden die “fluisteren” betekenen. Het Oud-Noorse woord “Run” betekent ook “een geheim” of “een mysterie”. Dezelfde soort woorden komen voor in het Midden-Welsh (“Rhin”) en Oud-Iers (“Rún”). In het Duits heeft het woord “raunen” ook een verband met geheimhouding en mysterie. Het Schotse dialectwoord “Roun” betekent “fluisteren” of “veel praten en vaak over één ding”. De bestuurders van het Angelsaksische Engeland noemden hun besprekingen “Runes” en waarschijnlijk gebruikten ze Runen om moeilijke beslissingen te nemen.

Tacitus geeft in zijn boek “Germania” (uit het jaar 98) een beschrijving van de Germaanse volken en daarin verhaalt hij over stukken hout waarin “waarzegtekens” zijn gekerfd. Hij schrijft “Meer dan enig ander volk houden ze zich bezig met waarzegkunst en het werpen van het lot. Het te werpen is eenvoudig: ze snijden een tak van een fruitboom af en snijden die in stukken. Daar kerven ze tekens in en verspreiden ze willekeurig over een wit kleed. Nadat hij de goden heeft aangeroepen met zijn ogen naar de hemel gericht, pakt de priester (als het openbaar is) of de vader (als het besloten is) drie stukken op en interpreteert de tekens die erin zijn gekerfd.”. Hoewel Tacitus het woord “Rune” niet gebruikte, is het een goede beschrijving van de traditionele waarzegkunst met drie Runen. Later heeft de Romeinse schrijver Venantius Fortunatus hetzelfde beschreven, waarbij hij het woord “Runa” gebruikte. Deze vroege getuigenissen laten zien, dat de Runen al heel lang geleden werden gebruikt om voorspellingen te doen.

Het woord “Rune” wordt ook in verband gebruikt met het “lot”. In Schotland was het gebied rond een dorp altijd gemeenschappelijk bezit. De boeren gebruikten stroken land in verschillende delen van het omringende gebied. Elk jaar werden de Runen geworpen om te bepalen wie welk stuk land, een “rig”,  toegewezen kreeg. Dit proces heette de “Runrig”. Op deze manier werd iedereen een gelijke kans geboden op een een vruchtbaar stuk land. De boeren beschouwden het als een goddelijke toewijzing.

Elke Rune heeft een magische of religieuze boodschap voor de gebruiker. De Runen zelf vertegenwoordigen een archetypische kracht, voorwerpen, Goden, mensen, dieren, concepten en gebeurtenissen. Het woord zelf heeft associaties met de zorgvuldig bewaarde geheimen van spiritualiteit en magie. De Runen benadrukken de gelijkenissen en overeenkomsten tussen dingen. Het zijn beschrijvingen van eenvoudige dingen die veel diepere betekenissen bevatten, die ons een frisse kijk op de dingen bieden.

Plaatsen waar vroeger de Runen werden geconsulteerd zouden ook buitengewone krachten hebben. In 1215 werd de Magna Charta, die de burgers van Engeland bepaalde burgerrechten verleende, bekrachtigd op een plaats die “Runnymede” (“Weide van de Runen”) werd genoemd. Deze plaats werd traditioneel veel gebruikt voor koninklijke bijeenkomsten.

Ook de magie van de Runen blijft behouden. In Groot-Brittannië speelt de “Boom van Runen”, de lijsterbes, een belangrijke rol bij magische bescherming. In Schotland worden de rode bessen van de Runenboom de lijsterbes “Rowns” genoemd (spreek het hardop uit) en daar wordt ook nog de oude magische spreuk “Rowan tree and red threid gar the witches tyne their speed” (“Lijsterbesboom en rode draad laten de heksen hun snelheid verliezen”) gebruikt tegen zwarte magie en ongeluk.

Volgens de mythologie zouden de Runen gemaakt zijn door Odin, de Noorse God van de Magie, de Poëzie en de Inspiratie. In de Edda, de Hávamál (“Het Lied van de Hoge / De Rede van de Verhevene”) wordt verhaald over de God Odin en zijn eindeloze zoektoch naar meer wijsheid. Uiteindelijk hing hij zichzelf negen dagen en nachten lang op aan de wereldboom, de Ygdrassil, de boom die in contact staat met alle zeven werelden van het universum, en waarvan hij, in ruil voor zijn oog, mocht drinken. Terwijl hij aan de boom hing, zichzelf verwondend met een speer en zijn hoofd onder water, ontdekte Odin op de 9e dag de Runen, die hij met zijn eigen bloed in het zand schreef. Odin kreeg het inzicht, dat het geheim van de Runen diep in zijn eigen innerlijk verborgen zat. De symboliek in deze legende is, dat men het aardse zicht op dient te geven (Odin gaf zijn oog) om de verborgen kennis van de Runen te kunnen “zien”. De negen dagen en nachten dat Odin aan Yggdrasil hing is een heilig getal voor de oude Scandinaviërs. Symbolisch gezien is deze Wereldboom de kosmische as, die de drie niveaus van het universum verbindt. Op het hoogste niveau is de hemelse Asgard, het huis van de Goden, in het midden is Midgard of Middenaarde, de wereld van de mensen en beneden is Urgard, de onderwereld.

De Runen werken op alle drie niveaus. Het aardse niveau Midgard is het onderwerp van dagelijkse interpretaties, maar het spirituele niveau Asgard en het onbewuste niveau Utgard zijn even zo belangrijk. Als we de Runen gebruiken dienen ze in het licht van het geheel geïnterpreteerd te worden.
 

De Rede van de Verhevene:

“Ik weeet dat ik hing
aan de door wind geteisterde boom,
negen lange nachten,
verwond door mijn eigen speer,
gewijd aan Odin,
mezelf opofferend aan mezelf,
gebonden aan de boom,
waarvan niemand kent,
de wortels waaruit hij groeit.

Niemand gaf mij brood,
niemand gaf mij drank;
ik keek neer in de diepste diepten,
waar ik de Runen ontdekte,
met een luide kreet bemachtigde ik ze;
waarna ik duizelig en bezwijmd neerviel.

Al diende won ik aan wijsheid;
woord voor woord
werd ik naar het woord geleid.”

 

De literatuur van de Noordelijke Traditie vertelt ons over de runenmagie. De woorden van Odin, bijvoorbeeld, die in het gedicht “Hávamál” worden genoemd, vormen achttien verschillende toverspreuken, die alle mogelijke situaties dekken: er zijn toverspreuken die iemand vastbinden, liefdesspreuken, strijdspreuken, beschermen tegen aanvallen en middelen om goede goden van kwade goeden te onderscheiden. De spreuken van “Hávamál”, hieronder, zijn de basis voor alle runenmagie.
 

“Runen zul je vinden, en vaardige tekens;
Heel grote tekens, heel sterke tekens;
Door een machtige thule geschilderd en door goden gemaakt,
Gegraveerd door de profeet van de goden.

Odin onder de Aesir, maar Dain voor elfen
En Dvalin voor dwergen.
Asvidhr voor reuzen:
Sommige heb ik zelf gegraveerd.

Weet je hoe je ze moet graveren?
Weet je hoe je ze moet lezen?
Weet je hoe je ze moet schilderen?
Weet je hoe je ze moet toetsen?
Weet je hoe je ermee moet bidden?
Weet je hoe je ermee moet offeren?
Weet je hoe je ze moet zenden?
Weet je hoe je ze moet aanbieden?

Je kunt beter niet bidden dan te veel offeren;
Een geschenk vergt altijd een beloning.
Je kunt beter niets zenden dan te veel offeren:
Zo graveerde Thundr voor de geboorte der landen
Op dat punt begon hij toen hij terugkwam.

Ik ken die spreuken die geen edelvrouw kent,
Noch enige zoon van een man.

Één heet Help en hij zal je helpen
Tegen verdriet en beproevingen en elk leed dat er is.

Ik ken de tweede, die deze zonen van mannen nodig hebben
Die als genezers willen leven.

Ik ken de derde: als mijn behoefte hard groeit
Om mijn aartsvijanden te boeien, maak ik de bladen stomp.
Van mijn vijanden – wapen noch list zal voor hen bijten.

Ik ken deze, de vierde:
Als krijgers mijn armen
Vastbinden, roep ik dit,
En ik ga vrijuit: de schakels vallen van mijn voeten,
En de handboeien van mijn handen.

Ik ken deze, de vijfde:
Als ik een pijl zie die in een strijd geschoten wordt,
Een dodelijk treffend schot,
Vliegt hij nooit zo hard dat ik hem niet kan stoppen
Als ik hem zie gaan.

Ik ken deze, de zesde:
Als een heer mij vervloekt bij de wortels van een jonge boom,
De man die vervloekingen over mij uitspreekt,
Ongeluk zal hem verwoesten, in plaats van mij.

Ik ken deze, de zevende:
Als ik een hoge hal met mijn kameraden erin zie branden,
Brandt geen enkele zozeer dat ik hem niet kan redden.
Ik ken de spreuken om te toveren.

Ik ken deze, de achtste:
Welke voor iedereen nuttig is om te leren,
Wiens haat jegens de zonen van een oorlogskoning groeit:
Ik kan dat snel veranderen.

Ik ken deze, de negende:
Als ik mijn schip drijvend moet houden,
Kan ik de wind kalmeren, de golven bedaren,
En de zee in slaap sussen.

Ik ken deze, de tiende:a
Als ik de heggenruiters op magische wijze hoog zie vliegen,
Kan ik ervoor zorgen dat ze afdwalen
Van hun eigen huid, en van hun eigen ziel.

Ik ken deze, de elfde:
Als ik oude vrienden naar een gevecht moet leiden,
Roep ik onder hun schilden en ze gaan met meer kracht,
Veilig ten strijde, beschermd tegen strijd, waarheen ze ook gaan.

Ik ken deze, de twaalfde:
Als ik een lijk zie hangen aan een strop in een boom,
Graveer en schilder ik de runen,
Zodat de man naar beneden komt en met me praat.

Ik ken deze, de dertiende:
Als ik water op een jonge heer moet sprenkelen,
Zal hij niet vallen, ongeacht of hij ten strijde trekt,
De held zal niet onder de zwaarden sneuvelen.

Ik ken deze, de veertiende:
Als ik op een volksvergadering over de goden moet preken,
Zal ik het onderscheid kennen tussen alle goden en elfen:
Weinigen van de onwijzen weten dit.

Ik ken deze, de vijftiende:
Die de dwerg Thjothrerir
Riep voor de deuren van Delling.
Hij zong macht aan de goden en kracht aan de elfen,
En een vooruitziende blik aan Hropta-Tyr.

Ik ken deze, de zestiende:
Als ik de spirituele spelletjes van de wijze vrouw wil hebben,
Steel ik het hart van een meisje met witte armen
En breng ik haar hoofd op hol.

Ik ken deze, de zeventiende:
Opdat de jonge vrouw mij niet wil vermijden.
Loddfafnir, het leren van deze liederen zal u veel tijd kosten,
Hoewel ze u voordeel brengen als u ze leert,
Wees bruikbaar als u ze kunt leren,
Praktisch als u ze hebt.

Ik ken deze, de achttiende:
Die ik nooit zal leren aan meisje of vrouw
(Het is beter het alleen te begrijpen – het einde van het gedicht volgt),
Behalve die vrouw die mij in haar armen sluit,
Of misschien mijn zuster.

Nu wordt de Hávamál gezongen in Hávi’s Hal,
Van belang voor de zonen der mensen, waardeloos voor de zonen van reuzen.
Heil, zong hij, heil hij die begrijpt.
Moge hij ze goed gebruiken die ze heeft geleerd,
Heil hen die hebben geluisterd.

 

Thule = tovenaar
Drain = dwerg die Freya’s goudgeborstelde beer, Hildisvini, maakte
Dvalin = dwerg die Freya’s halsband, Brisingamen, hielp maken
Asvidhr = andere naam voor Odin
Thundr = andere naam voor Thor
Heggenruiters = heksen
Delling = de derde man van Nacht (Nott), Dag is hun zoon
Kropta-Tyr = de god Tyr
Loddfafnir = “Iedereen”, een mens uit Midgard
Hávi = “De Hoge” of Odin

In de Oudheid werden de Runen op vele manieren gebruikt. Twijgjes en stenen met Runensymbolen dienden voor toekomstvoorspellingen, omdat natuurlijke voorwerpen “de heilige kracht” bezaten. Runensymbolen werden gekerfd in stukjes hardhout, gegraveerd in metaal of gesneden van leer. Vaak werd het pigment dat werd gebruikt gemixt met menselijk bloed om de mogelijkheid van de voorspelling te vergroten. De meest gebruikte Runen bestonden uit kleine platte steentjes met symbolen geverfd op de platte kant. De Runen werden voor het laatst regelmatig in het dagelijkse leven gebruikt in IJsland gedurende de late Middeleeuwen, door zogenoemde Runenmeesters. Dit waren zowel vrouwen als mannen, die de Runen bestudeerd hadden en ze gebruikten voor bescherming, zegening en het dienen van mensen. De vrouwen werden “Sibille” (= “Zieneres”) genoemd. In de loop van de geschiedenis zijn er diverse beroemde Sibilles geweest, die zijn beschreven in oude sagen en verhalen. De oudst bekende naam in Runisch schrift (op een soort weefstoel) is de vrouwennaam Blithgund.

Runen verbinden de zichtbare, fysieke wereld met de onzichtbare Andere Wereld. Volgens de Runische wereldvisie zijn er geen echte grenzen tussen deze twee werelden. De Runen hebben hun weg naar elk gebied van het menselijk bestaan gevonden. Ze waren aanwezig in elk aspect van de traditionele Noord-Europese cultuur, vooral de gebieden van magie en mysterie. De saga’s, legendarische IJslandse verhalen, vertellen ons dat er Runische bezweringen waren “tegen verdriet en beproevingen en elk leed dat er is”. Runenmeesters wisten “hoe ze zwaarden bot en zeegolven glad moesten maken”. Door de Runen praatten ze met vogels, doofden ze vuren, verzachtten ze leed en kalmeerden ze de zintuigen. Boeren gebruikten Runen als kalenders, terwijl handelaren Runische talismannen droegen als bescherming tegen gevaren onderweg. Staven van tovenaars en reizigers waren voorzien van Runen, die de gebruikers kracht gaven tijdens de reis en kwade invloeden afweerden. Runenmeesters gaven Runische kracht aan zwaarden en andere wapens. Runen werden op huizen aangebracht om ze te beschermen tegen ongeluk en inbrekers.

De letters van het vroegste Germaanse “alfabet”, wat werd gebruikt door de Scandinaviërs en de Angelsaksen, dateert van de 3e eeuw voor Christus. Het alfabet, dat uit Runen bestond, werd bekend als de Futhark , volgens de namen van de eerste 6 Runen. De Futhark bestond oorspronkelijk uit 24 letters, beginnende met de F (Fehu) en eindigende met de O (Othila) en werd gebruikt door de Noordelijke Germaanse stammen van Zweden, Noorwegen, Denemarken, IJsland en Noord-Duitsland. Deze vorm van de Runen staat bekend als de Elder, of Germaanse Futhark. Soms wordt het ook de Lange Runenreeks genoemd, wat een misleidende naam is, want sommige latere reeksen waren langer. Naast hun gebruik als een geschreven alfabet, werden de Runen ook nog steeds gebruikt voor geheimhouding, toverspreuken en divinatie.

Ergens rond de 5e eeuw na Christus kwamen er veranderingen in de Runen. Deze periode viel samen met de Angelsaksische invasies en de verschijning van vergelijkbare Runen op de Britse eilanden. Bijvoorbeeld, de Rune Hagalaz van de Noren leek op een gehoekte H, maar de Angelsaksen voegden een tweede dwarsstreep toe. De vormen van verschillende Runen veranderden, vooral de Runen voor A/O, C/K, H, J, S en Ng. Ook werden door veranderingen in de taal tussen vijf en negen Runen toegevoegd aan het alfabet, om de extra klanken te compenseren, en verschillende Runen kregen verschillende corresponderende letters. Dit alfabet werd bekend als de Angelsaksische Futhorc.

In Scandinavië bleef de Oude Futhark in gebruik tot ongeveer de 8e eeuw (de tijd van de Eddas), toen veranderingen optraden in de Oude Noorse taal en corresponderende veranderingen in het Runische alfabet werden gemaakt om in de nieuwe klanken te voorzien. Echter, anders dan bij de Angelsaksische Futhorc, werd de Jonge Futhark (zoals die nu wordt genoemd) verminderd in aantal van 24 tot 16 en verscheidene Runen stonden nu voor meerdere klanken.

De Vikingen, die de Runen veel gebruikten als orakel, reisden de hele wereld af. Dankzij hen zijn er Runen gevonden in Amerika en in ons eigen Friesland. De Runen in Amerika zijn door onderzoekers gedateerd zo’n 100 jaar voordat Columbus er voet aan wal zetten. Hij was dus niet de eerste die Amerika ontdekte!

Elke Rune heeft niet alleen een klank en een naam, maar is een compleet woord met alle geassocieerde concepten. Hierop lijken de Runen erg op het Hebreeuwse alfabet. De overeenkomst gaat zelfs verder. Elk Hebreeuws woord wordt gevormd door verschillende Hebreeuwse letters, daarom wordt elk Hebreeuws woord gevormd door verschillende Hebreeuwse woorden. De eerste letters van verschillende woorden in een zin, of de eerste letters van elke zin of paragraaf, kunnen samen een nieuw woord vormen, dat gebruikt kan worden om dat wat geschreven is verder uit te leggen of uit te breiden. Hetzelfde kan gedaan worden met de Runen.

De Runen lenen zich uitstekend voor numerologie. Het Runische alfabet bestaat uit drie rijen van acht letters. Daarom kan elke letter geïdentificeerd worden door een rij-/kolomnummer. Ook heeft elke Rune zijn opvolgende nummer door zijn plaatsing in het alfabet (net zoals ons alfabet: A is 1, B is 2 … en Z is 26). Elke Rune kan op een positie geplaatst worden op een boompatroon zoals de traditionele Kabbala. Ze kunnen verschillende werelden representeren of paden van de boom en kunnen worden uitgebreid en uiteengezet, net zoals de Kabbala. In feite is de Runische Kabbala erg intrigerend en bevat een leven vol studie (zoals alle andere facetten van het werken met Runen).

Runen kunnen gebruikt worden voor voorspelling. Ze kunnen getrokken worden, geplaatst en gelezen worden als Tarotkaarten. De relatie van groepen, afstand, hoeken en patronen, gevormd door het werpen van de stenen, zal de werper vertellen wat hij wenst te weten. De Runen geven vaak antwoord in kenningen en raadselen. Een orakel kan nooit een pasklaar antwoord geven. In plaats daarvan geven ze associaties om over na te denken. Ze bieden bewustzijnsgebieden en gezichtspunten die niet op een andere manier uit te drukken zijn en geven een middel om problemen aan te pakken die anders onopgelost zouden blijven.

Runen zijn ook entiteiten in en van zichzelf. Zoals de engelen, prinsen, demonen, sylfiden, undinen en wachttorens van de cermoniële magiër. Elke Rune kan aangeroepen of opgeroepen worden en de kracht die aangewend kan het intellect verlichten. Ze zijn een fantastisch meditatiewerktuig en zullen altijd iemands kennis vergroten.

Helaas zijn de oorspronkelijke klanken van de Runen verloren gegaan, niemand weet meer hoe ze precies uitgesproken dienen te worden. In de IJslandse literatuur is veel bewaard gebleven over de betekenis, het principe en het concept van de Runen, maar de precieze uitspraak kan helaas niet meer achterhaald worden.

Deze tekst komt uit de Cursus Runen. De cursus kunt u hier bestellen.

Aanbieding

Kaart "Veldboeket" € 1,50 € 1,00
Deze website maakt gebruik van cookies. Accepteren Meer informatie
Wat is een cookie? Een cookie is een klein tekstbestand dat bij uw bezoek aan een website naar uw computer wordt gestuurd. Zowel deze website als andere partijen kunnen cookies plaatsen. Waar worden cookies voor gebruikt? Deze website gebruikt cookies om het gebruiksgemak en de prestaties van de website te verbeteren. Met behulp van cookies zorgen we er o.a. voor dat u bij een bezoek aan onze site niet steeds dezelfde informatie ontvangt of moet invoeren. Cookies maken het surfen op de site dus een stuk prettiger. Er bestaan verschillende typen cookies. Deze website maakt gebruik van permanente cookies en sessie cookies. Permanente cookies: hiermee kan de website speciaal op uw voorkeuren worden ingesteld. Bijvoorbeeld om uw toestemming tot het plaatsen van cookies te onthouden. Hierdoor hoeft u niet steeds uw voorkeuren te herhalen, waardoor u tijd bespaart en gemakkelijker door de webwinkel navigeert. Permanente cookies kunt u verwijderen via de instellingen van uw browser. Sessie cookies: met behulp van een sessie cookie kunnen we zien welke onderdelen van de website u met dit bezoek hebt bekeken. Wij kunnen de webwinkel daardoor zoveel mogelijk aanpassen op het surfgedrag van onze bezoekers. Deze cookies worden automatisch verwijderd zodra u uw browser afsluit. Met welk specifiek doel plaatst deze website cookies? Deze website plaatst cookies om de volgende redenen: - Winkelwagen (functionele cookie): onthouden welke producten in uw winkelmandje liggen. Zonder deze cookie kunt u geen producten bestellen of in uw winkelmandje plaatsen. - Cookiekeuze (functionele cookie): onthouden of u ons toestemming hebt gegeven tot het plaatsen van cookies. - Google Analytics (tracking cookie): meten hoe u de website gebruikt en hoe u ons hebt gevonden en hier met rapportages inzicht in proberen te verkrijgen. - Google AdWords (tracking cookie): meten we hoe u de website gebruikt en hoe u ons hebt gevonden. Deze kennis gebruiken we om onze AdWords campagnes te verbeteren. - Facebook (Social Media cookie): met deze cookie is het mogelijk om onze Facebook pagina te 'liken'. Deze button werkt door middel van code die van Facebook zelf afkomstig is. - Twitter (Social Media cookie): met deze cookie is het mogelijk om onze Twitter pagina te volgen. Deze button werkt door middel van code die van Twitter zelf afkomstig is. - AddThis (Social Media cookie): met deze cookie is het mogelijk om onze content te delen via Facebook, Twitter, Hyves en diverse andere social media websites. - Affiliate marketing (marketing cookies): deze cookies gebruiken wij om partnersites (affiliates, zoals Daisycon, TradeTracker en Cleafs) te belonen voor hun bijdrage aan de verkoop. - Review sites (marketing cookies): wij worden graag door klanten beoordeeld. Hiervoor gebruiken we een review site zoals The Feedback Company. Deze plaatst cookies voor een juiste werking. Hoe kan ik cookies beheren of verwijderen? Meestal kunnen cookies worden beheerd, bewerkt en verwijderd via uw browser. Meer informatie over het in- en uitschakelen en het verwijderen van cookies kunt u vinden in de instructies en/of met behulp van de Help-functie van uw browser.